Obowiązek dostarczania środków utrzymania, a w miarę potrzeby także środków wychowania (obowiązek alimentacyjny) obciąża krewnych w linii prostej oraz rodzeństwo. Zakres świadczeń alimentacyjnych zależy od usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego oraz od zarobkowych i majątkowych możliwości zobowiązanego. Jednakże nie chodzi tu o uzyskiwane dochody osoby zobowiązanej do świadczeń alimentacyjnych ale o rzeczywiste możliwości adekwatne do posiadanego wykształcenia, doświadczenia i umiejętności. Natomiast, dowodząc wysokości usprawiedliwionych kosztów utrzymania i wychowania osoby uprawnionej do alimentów, wskazać należy na koszty związane z wyżywieniem, kosztami mieszkania, odzieży, środków czystości, edukacji czy rozrywki.

Rodzice obowiązani są do świadczeń alimentacyjnych względem dziecka, które nie jest jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie, chyba że dochody z majątku dziecka wystarczają na pokrycie kosztów jego utrzymania i wychowania. Natomiast, wykonanie obowiązku alimentacyjnego względem dziecka, które nie jest jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie może polegać na osobistych staraniach o utrzymanie lub o wychowanie uprawnionego do alimentów. W postępowaniu o zasądzenie alimentów na rzecz małoletniego dziecka, reprezentuje je rodzic, który sprawuje nad nim stałą i bezpośrednią pieczę. Pozew o alimenty składa się do sądu rejonowego właściwego dla miejsca zamieszkania osoby uprawnionej do alimentów i jest on wolny od opłaty sądowej.

Rodzice mogą uchylić się od świadczeń alimentacyjnych względem dziecka pełnoletniego, jeżeli są one połączone z nadmiernym dla nich uszczerbkiem lub jeżeli dziecko nie dokłada starań w celu uzyskania możności samodzielnego utrzymania się. Natomiast, jeżeli wysokość alimentów została ustalona wyrokiem Sądu, a następnie zmniejszyły się możliwości zarobkowe rodzica (np. niezawiniona utrata pracy) lub zmieniły się potrzeby dziecka (zwiększyły bądź zmniejszyły) – można żądać zmiany orzeczenia dotyczącego obowiązku alimentacyjnego. Istotnym jest także, iż zobowiązany może uchylić się od wykonania obowiązku alimentacyjnego względem uprawnionego, jeżeli żądanie alimentów jest sprzeczne z zasadami współżycia społecznego. Nie dotyczy to jednak obowiązku rodziców względem ich małoletniego dziecka.

Wskazać warto także, że trwanie obowiązku alimentacyjnego nie jest ograniczone konkretnym wiekiem dziecka, np. do 26 roku życia, ale alimenty są zasadne do czasu, kiedy dziecko może samodzielnie się utrzymać. Poprzez samodzielne utrzymanie należy rozumieć zapewnienie podstawowych potrzeb życiowych, tj. wyżywienia, ubrania, mieszkania a nie każdej potrzeby czy wręcz zachcianki. Dlatego, po osiągnięciu przez dziecko wykształcenia czy wynagrodzenia pozwalającego na samodzielne zaspokajanie swoich potrzeb – nawet jeżeli zarobki osiągane u progu drogi życiowo – zawodowej nie są zbyt wygórowane – uzasadnia uchylenie obowiązku alimentacyjnego.

W naszej Kancelarii sprawy tego zakresu prowadzą adw. Karol Podgórny i adw. Krzysztof Rutkowski.

Karol Podgórny

+48 22 751 17 70

+48 508 186 585

podgorny@pr-adwokaci.pl

Jana III Sobieskiego 47 D
05-120 Legionowo

Krzysztof Rutkowski

+48 22 751 17 70

+48 793 743 857

rutkowski@pr-adwokaci.pl

Jana III Sobieskiego 47 D
05-120 Legionowo

Skontaktuj się z nami i dowiedz się jak możemy Ci pomóc

maksymalna wielkość pliku 30 Mb